დღევანდელ სტატიაში მინდა გესაუბროთ სამოქალაქო სამართლის ერთ ძალიან დიდ და მნიშვნელოვან საკითხზე, დაზღვევის ინსტიტუტზე. საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის მიხედვით, დაზღვევის ხელშეკრულება ორმხრივი, სასყიდლიანი, რეალური ხელშეკრულებაა. ამ ხელშეკრულების მხარეებია ერთის მხრივ,დამზღვევი და მეორეს მხრივ, მზღვეველი. კლიენტსა (დამზღვევი) და სადაზღვევო საზოგადოებას (მზღვეველი) შორის დადებული სადაზღვევო ხელშეკრულებისას დამზღვევის მიერ ხდება რისკის მზღვეველისათვის გადაცემა, რის შემდეგაც შესაძლო ზარალის დროს მზღვეველი დამზღვევს სრულად აუნაზღაურებს ფინანსურ ზარალს იმ ოდენობით და იმ პირობებით, რომელიც სადაზღვევო ხელშეკრულებაშია ჩადებული.დაზღვევოს ძირითადი პრინციპი ასეთია: ყოველწლიურად უამრავ ადამიანს გარკვეული თანხა შეაქვს საერთო ფონდში, საიდანაც კომპენსაცია მიეცემათ ცალკეულ დაზღვეულ პირებს. დაზღვევის პირობები განისაზღვრება საბუთით —პოლისით, რომელსაც სადაზღვეო კომპანია გასცემს. ყველას შეუძლია ნებისმიერი უსიამოვნებისაგან დაიზღვიოს — სახლისა თუ ავტომობილის დაზიანებით დაწყებული და სამსახურის დაკარგვით დამთავრებული. სპორტის ბევრი დიდი ვარსკვლავი ეზღვევა სერიოზული ტრამვის წინააღმდეგ, რომელსაც შესაძლოა კარიერა შეუწყვიტოს.

საქართველოში დაზღვევის შესახებ საკითხებს არეგულირებს საერთაშორისო აქტები, საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი, საქართველოს კანონი ”დაზღვევის შესახებ”, საქართველოს კანონი ”არასახელმწიფო სახელმწიფო დაზღვევისა და უზრუნველყოფის შესახებ” და სხვა საკანონმდებლო ნორმები.